بی نفس

با سلام به همه شما دوستان عزیز.

هر چند عشق را ندیدم اما عاشقیم!

پست قبل در مورد شرط ازدواج نوشتم که چند انتقاد داشت و لازم دیدم جوابی بدم.

شیوا نوشت، "من به عنوان یک جوان بهایی که از تحصیلات محروم هستم" و همین طور به این اشاره کرد که "خیلی از دکتر و با سواد های کشور ما از فرهنگ و شعور بی بهره هستند".

خوب البته بنده به مسائل دینی در این وبلاگ کاری ندارم و قصد توضیحات دینی و مذهبی رو هم ندارم و بیشتر صحبت های بنده حقیر مربوط به عرف جامعه هست و همین طور که می دانید در عرف جامعه و مذهب شیعه، یک مسلمان شیعه نمی تونه با یک بهایی ازدواج کنه، پس کلا شرط تحصیلات در اینجا محدود می شه و همکیشان شما در همین حیطه هستند و از این شرط جدا می شن.

توجه داشته باشید، تحصیلات تنها یکی از شروط ازدواج هست و مطما از شرط هایی که هیچ وقت نمی توان آن را نادیده گرفت، فرهنگ و شعور است.
امام حسین (ع) می فرماید : اگر دین ندارید و از روز معاد نمی ترسید، لااقل آزاده باشید.
زرتشت می فرماید : خدمت خلق وظیفه نیست بلکه لذت است.
اول قرنتیان از انجیل عیسی مسیح (عهد جدید) می خوانیم : اگر به زبان های آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم.

و بسیاری از جملات زیبای دیگر که به ما گوش زد می کنند فرهنگ و شعور از اصول پایه یک انسان است، اما بنده به این اشاره کردم که تحصیلات می تواند نقشی موثر در رشد فرهنگ داشته باشد و واقعا نمی توان این مساله را رد کرد.


شیوا به این مسئله اشاره کردند که زیبایی هیچ ارزشی ندارد و کلا برای دو سه هفته اول است، خوب فکر کنم جمله من هم همین معنی رو می داد، بنده هم عرض کردم که هیچ وقت شما زیباترین فرد دنیا رو پیدا نمی کنید، پس زیاد به زیبایی توجه نکنید، اما خوب زیبایی هم مساله ای بی ارزش نیست! و نباید به طور کل نادیده گرفته بشه.
در مورد در آمد هم همین طور.

خوب یک شرط دیگه ازدواج که هر وقت نادیده گرفته شد، باعث و بانی دردسر های زیاده شده
4. هم سطح بودن از نظر اجتماع :
مطما همه شما دوستان عزیزم می دونید که هم سطح بودن برای ازدواج مساله غیر قابل انکاری هست، هم سطح بودن منظور به برابری اجتماعی هست، یعنی بین اخلاقیات و رفتار های دختر و پسر فاصله زیاد نباشه، و همین طور دو خانواده با هم فرق خیلی زیادی نداشته باشن.
مطما نمی شه گفت، خانواده دو طرف مهم نیست، چون حرف یک عمر زندگی هست و نمی شه همیشه دو خانواده رو دور از هم نگه داشت و کلا باعث بهم خوردن آرامش در زندگی می شه.
این هم سطحی باید در موارد زیر رعایت بشه، و از مهترین ها شروع می کنم تا مسائل کوچیک (البته همه این ها نظرات شخصی بنده هست).
1. اعتقادات دینی طرفین
2. اعتقادات مذهبی طرفین
3. اعتقادات شخصی طرفین
4. اعتقادات دینی خانواده ها
5. اعتقادات مذهبی خانواده ها
6. طرز فکر اجتماعی طرفین
7. علایق عمومی (غیر شخصی) طرفین
8. تحصیلات
9. زیبایی
10. سرمایه

البته این نظر من هست و احتمال داره شما چیزی کاملا متفاوت فکر کنید که من از شنیدن واقعا خوشحال می شم.
اگر می پرسید چرا اعتقادات رو اول نوشتم، برای این بود که من بر این باور هستم که هیچ وقت اعتقادات یک انسان قابل تغییر نیست.



همیشه عاشق باشید و سلامت
خدانگهدار

با سلام به همه شما دوستان عزیز

آیا تا به حال به شرط انتخاب همسر آینه خود فکر کردید؟
1. زیبایی : مطما، زیبایی در انتخاب همسر نباید نادیده گرفته بشه اما نمی تونه شرط اصلی ازدواج باشه، چرا که شخصی که شما انتخاب کردید، زیباترین فرد در کره زمین نیست!!
2. سرمایه (انتخاب مرد) : خوب تنها مربوط می شه به دختر ها، در انتخاب همسر یکی از معیار ها می تونه سرمایه باشه، اما بهترین معیار نمی تونه!، مطما سرمایه نمی تونه زیبایی معنوی ایجاد کنه
3. تحصیلات : از نظر من این یه بند چه در انتخاب پسر، چه در انتخاب دختر خیلی مهمه!،‌ تحصیلات ایجاد کننده فرهنگ و نگرش فرزندان شماست!، مطما یک شخص با تحصیلات بالاتر، توانایی اداره و ترتیب فرزندان رو بیشتر می تونه داشته باشه، همین طور زندگی سالم تری برای شما ایجاد می کنه.

فعلا همین سه تا ;)

همیشه عاشق باشید و سلامت
خدانگه دار

بازهم سلام، اولین جمله کوتاه تقدیم به همه دوست های گلم

در عشق، صداقت یک راز است و راز یک راه است و راه یک عمر است.


همیشه عاشق باشید و سلامت
خدانگه دار

با سلام
این رو برای دوستان عزیزی می نویسم که در نظرات گفتن خبر از سلامتید بده، راستش من سالم هستم، ولی چرا دیگه نمی نویسم.
راستش رو بخواین، بی نفس برای یک بی نفس بود، ولی توی نظرات خصوصی انقدر نظر های تند و شکست های زندگی فرستاده شد، که احساس کردم این نوشته ها داره غم های خیلی ها رو تازه می کنه، برای همین دست از نوشتن برداشتم.

راستی یادتون نره، همیشه بی نفس باشید و بی نفس زندگی کنید

دوستانی که علاقه به مکاتبه دارن، به binafas@gmail.com ایمیل بزنن و اگر سوالی بود که در توان بنده حقیر باشه، حتما جواب می دم.


(از این به بعد، هر روز یک جمله کوتاه)
دوستان عزیزم، همیشه سلامت باشید
خدانگه دار

سلام، سلام به همه شماهایی که قلب های به پاکی آب زلال دارید، سلام به همه شما هایی که به راحتی گذر آب ، از اشتباه دیگران می گذرید، سلام به همه شما بزرگان که بخششی بزرگ تر از اقیانوس ها دارید و باز هم سلام به پاکی شما.

از فاصله طولانی که بین بروز رسانی ها افتاد عذر خواهی می کنم، از اونجایی که برای نوشتن این مطلب نیاز به وقت و چندین آزمایش داشتم نیاز به گذشت چندین روز برای آزمایشات بود، پس معذرت خواهی من رو بپذیرید.

خیلی وقت ها پیش خودم فکر می کنم که چرا نمی شه کاری کرد که لحظه ها وایسن!، یکم که بیشتر فکر می کنم می بینم حالا که لحظه ها ایست نمی کنن، من چقدر از این لحظه ها استفاده کردم ؟ اصلا من چقدر ارزش این لحظه ها رو می دونم ؟

زندگی همه ما انسان ها شبیه آب ، می ره و صبر نمی کنه، حالا اگر شما تونستی این آب رو می خوری و لذت می بری، اگر نه دیگه از آب خبری نیست.

حالا کمی بهتر نگاه کنیم، از سر جای خودتون بلند بشید و به سمت شیر آب حرکت کنید، شیر رو باز کنید، به دقت به آب نگاه کنید، همین طور میاد و می ره!، حالا سعی کنید با استفاده از دستان خودتون این آب رو جمع کنید، چقدر در دستان شما جمع شد؟ بعد از اینکه دستان شما پر از آب شد، آب سریز می شه و باز هم می ره، حالا بیشتر سعی کنید تا آب بیشتری جمع کنید، شما بیشتر از حدی که در دستانتان آب جمع شده، نمی تونید آب رو نگه دارید، حالا برای اینکه بیشتر از آبی که در حال گذر هست استفاده کنید، تنها راه اش این هست که دستتون رو به سمت دهان خودتون ببرید و آبی که جمع شده رو بخورید.

و حالا دوباره باید سعی به جمع کردن این آب بکنید، حالا به نظر شما زندگی همانند باز کردن شیر آب، همین طور در حال گذر هست؟ خیر! زندگی یک اتمامی داره، شما به اندازه رفتن این همه آب فرصت برای انجام کار های خوب ندارید، برای اینکه آزمایش رو کامل تر کنیم کار زیر رو انجام بدید.

یک پارچ در دست خودتون بگیرید، شیر رو باز کنید و پارچ رو پر از آب کنید، حالا پارچ رو در مقابل چشمان خودتون قرار بدید و پنج دقیقه به پارچ نگاه کنید، در لحظاتی که به این پارچ پر از آب نگاه می کنید ، آب های درون آن را فرصت های زندگی خود فرض کنید، حالا قبل از اینکه شروع به ریختن آب درون پارچ کنید، فکری برای نحوه بیشتر خوردن آب های درون پارچ کنید.

خوب پنج دقیقه تمام شد، حالا پارچ را در دستان خودتون بگیرید و به سمت ظرف شویی حرکت کنید، حالا با یکی از دستان خودتون پارچ رو بگیرید و دست دیگه رو آماده جمع کردن و خوردن آب کنید، حالا پارچ رو کمی کج کنید تا آب شروع به ریختن کنه، بدون هیچ وقفه ای شروع به جمع کردن آب و خوردنش کنید، توجه داشته باشید که فقط با دستان خودتون آب رو جمع کنید و به هیچ عنوان پارچ از حالت کج بودن خارج نکنید ، قرار نیست شما هر زمانی که می خواهید از فرصت های زندگی استفاده کنید زیرا فرصت ها در حال گذر هستند.

آب درون پارچ تمام شد!، حالا به پارچ نگاه کنید، خالی شده!، دیگه تلاش نکنید چون هیچ آبی توش نیست!، دوباره پارچ رو پر نکنید، چون زندگی برگشتی نداره!
بله، دقیقا درست متوجه شدید!، آب پارچ فرصت های شما نبود بلکه زندگی شما بود و زندگی همان فرصت است!

آزمایش تمام شد، بعد از اتمام این آزمایش کمی در خلوت بشینید و فکر کنید چقدر از فرصت هایی که خداوند به شما داده استفاده کردید، در همه جا آمده از فرصت های زندگی خود استفاده کنید، اما در کجا آمده که زندگی همون فرصت هست؟ بله دوستان عزیز من، زندگی همون فرصت هست، چرا که با زندگی فرصت ها رو می سازیم و این شما هستید که باید خالق این فرصت ها باشید، افکار پریشان رو دور بریزید، غم رو فراموش کنید، چون همانند اون آب پارچ در حال گذر هست، پس الان دست به کار بشید و شروع به استفاده از فرصتی که خداوند در اختیار شما قرار داده بکنید.

اگر به آزمایش توجه کرده باشید، در این آزمایش شما آب زیادی رو از دست دادید، اما حداقل تلاش خودتون رو برای استفاده از این آب کردید، پس از آب های ریخته شده ناراحت نباشید، از آب هایی که جمع کردید خوشحال باشید.

چرا که بعد از تمام شدن آب پارچ، دیگه تلاش کردن اهمیتی نداره و اون وقت تازه باید جوابگوی اعمال خودمون در عدالتگاه الاهی باشیم.


باز هم مطالب ما طولانی و خسته کننده شد و از همه دوستان عذر خواهی می کنم.
از همه شما عزیزان که با نظرات خودتون من رو برای نوشتن مطلب بعدی تشویق و راهنمایی می کنید متشکرم.
موفق و پیروز باشید
خداوند یار و نگه دار شما